Zaufaj mi, jestem lekarzem<\/h3>\n
G\u0142\u00f3wny bohater to szanowany neurolog Josh, kt\u00f3ry postanowi\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 swoje \u017cycie (w tym karier\u0119 i relacje rodzinne) jednemu celowi \u2013 stworzeniu lekarstwa na przypad\u0142o\u015b\u0107 jego \u017cony. Ca\u0142kiem ironiczne, zwa\u017cywszy \u017ce to w\u0142a\u015bnie relacje z ni\u0105 najbardziej na tym ucierpia\u0142y. Josh popada w obsesj\u0119 znalezienia leku za wszelk\u0105 cen\u0119 i nie cofnie si\u0119 przed niczym, \u017ceby zrealizowa\u0107 ten cel.<\/strong> W ko\u0144cu robi to dla wy\u017cszego dobra, robi to z mi\u0142o\u015bci, nie dla siebie, prawda?<\/p>\n Dawnej chwa\u0142y lekarza mo\u017cemy si\u0119 tylko domy\u015bla\u0107, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 nagrodom na p\u00f3\u0142kach i dyplomom na \u015bcianach. Jednak dooko\u0142a najbardziej rzucaj\u0105 si\u0119 w oczy zniszczone przedmioty, og\u00f3lny ba\u0142agan i wszechobecne butelki po alkoholu. Na \u015bcianie w salonie Josha wisi obraz namalowany przez jego \u017con\u0119 i wielka mapa my\u015bli, wskaz\u00f3wek i dokument\u00f3w, kt\u00f3re maj\u0105 pom\u00f3c mu j\u0105 ocali\u0107. Naszym zadaniem jest zdoby\u0107 wszystkie informacje, kt\u00f3re s\u0105 Joshowi potrzebne do uratowania Amber \u2013 jego ukochanej.<\/strong><\/p>\n Bohater jest wrakiem cz\u0142owieka, kt\u00f3rego jedyna motywacja to znalezienie lekarstwa. Jednocze\u015bnie jednak obwinia si\u0119 za wszystkie krzywdy, kt\u00f3re uczyni\u0142 swojej rodzinie. Ale przecie\u017c robi to dla nich. Para ma urocz\u0105 c\u00f3rk\u0119 Mi\u0119, w\u0142a\u015bcicielk\u0119 kr\u00f3lika o imieniu Nibbles. Dziewczynka bardzo kocha rodzic\u00f3w, jednak jednocze\u015bnie boi si\u0119 tego, co widzi w swoim domu.<\/strong> Jest za ma\u0142a, zbyt zagubiona, chwilami porzucana jak przedmiot u innych cz\u0142onk\u00f3w rodziny. Widzimy jej rysunek, na kt\u00f3rym twarze mamy i taty s\u0105 zamazane. Jak ma\u0142a dziewczynka ma inaczej wyrazi\u0107, \u017ce sobie z tym nie radzi?<\/p>\n\n\n Moja sympatia do tej gry w du\u017cym stopniu wynika z wyboru tematu, kt\u00f3ry nie jest powszechnie eksplorowany. Jako cz\u0142onkini rodziny dotkni\u0119tej t\u0105 chorob\u0105 du\u017co w\u0105tk\u00f3w wyda\u0142o mi si\u0119 znajomych. My\u015bl\u0119, \u017ce spokojnie mo\u017cna by by\u0142o zrealizowa\u0107 The Gap <\/em>z wykorzystaniem jakiej\u015b innej, popularniejszej choroby (przepraszam, \u017ce to tak brzmi), ale doceni\u0119 w tej recenzji wyb\u00f3r pl\u0105sawicy Huntingtona jako czego\u015b nowego,<\/strong> a jednocze\u015bnie czego\u015b, czego rzeczywi\u015bcie powstrzyma\u0107 si\u0119 nie da. Przyznam, \u017ce nie znam \u017cadnego dzie\u0142a kultury, kt\u00f3re jakkolwiek porusza temat tej konkretnej, do\u015b\u0107 rzadkiej choroby genetycznej. Mo\u017ce dlatego, \u017ce ta diagnoza faktycznie pozbawia nadziei?<\/p>\n Dla niewtajemniczonych opowiem kr\u00f3tko, na czym mniej wi\u0119cej polega ta przypad\u0142o\u015b\u0107. Choroba Huntingtona, zwana r\u00f3wnie\u017c pl\u0105sawic\u0105, to post\u0119puj\u0105ce schorzenie neurodegeneracyjne \u2013 oznacza to, \u017ce w m\u00f3zgu zachodz\u0105 nieodwracalne zmiany, a neurony po prostu obumieraj\u0105.<\/strong> Nazwa wskazuje na najpopularniejszy objaw, czyli niekontrolowane ruchy pl\u0105sawiczne, przypominaj\u0105ce taniec (\u0142ac. chorea)<\/em>. Poza zaburzeniami ruchu dochodzi r\u00f3wnie\u017c do zaburze\u0144 mowy i osobowo\u015bci czy ot\u0119pienia, l\u0119ku, depresji. Nie jest to choroba uleczalna, a od jej zdiagnozowania osoba dotkni\u0119ta ni\u0105 mo\u017ce \u017cy\u0107 najwy\u017cej kilkana\u015bcie lat.<\/strong><\/p>\n Gra jednak nie wykorzystuje maksymalnie mo\u017cliwo\u015bci, jakie daje poruszenie w\u0105tku takiej choroby. Amber wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu jest raczej przyjazn\u0105, czu\u0142\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra dba o m\u0119\u017ca i dziecko. Zdarzaj\u0105 jej si\u0119 momenty \u201eniezdarno\u015bci\u201d, ale nie sprawia to, \u017ce przestaje malowa\u0107 obrazy. I to mnie bardzo zastanawia \u2013 malarka mia\u0142aby nie lada problem ze wszystkimi tymi niekontrolowanymi spi\u0119ciami mi\u0119\u015bni i w p\u00f3\u017aniejszym stadium choroby musia\u0142aby zrezygnowa\u0107 z takiej pracy. A jednak ten temat nie zostaje za bardzo poruszony. Nie do ko\u0144ca widzimy, jak Amber prze\u017cywa swoj\u0105 chorob\u0119, nie widzimy, jak si\u0119 zmienia w os\u0142abion\u0105 osob\u0119, cie\u0144 samej siebie. Mo\u017cemy dostrzec, \u017ce si\u0119 boi \u2013 nie tylko w\u0142asnej \u015bmierci, ale tak\u017ce o swoje dziecko, a tak\u017ce tego, \u017ce m\u0105\u017c ostatecznie j\u0105 zostawi.<\/strong> Niemniej w The Gap <\/em>jest to troch\u0119 na zasadzie: \u201eChoroba jak ka\u017cda inna\u201d.<\/p>\n Jednak najbardziej mnie dotkn\u0119\u0142o, gdy Amber zrozumia\u0142a, \u017ce jest w ci\u0105\u017cy. Zacz\u0119\u0142a martwi\u0107 si\u0119 o swoje dziecko, \u017ce r\u00f3wnie\u017c mo\u017ce by\u0107 nosicielem zmutowanego genu. My\u015bla\u0142a o swojej nieodpowiedzialno\u015bci, o nara\u017caniu dziecka na tak\u0105 chorob\u0119.<\/strong> Rozumiem j\u0105.<\/p>\n\n\n Skoro ju\u017c wszyscy jeste\u015bmy bardzo smutni, a ja w szczeg\u00f3lno\u015bci, bo przecie\u017c pisz\u0119 ten tekst, to przejd\u017amy do g\u0142\u00f3wnej mechaniki gry. Mianowicie do podr\u00f3\u017cowania po multiwersum, co jest bardzo science fiction. Temat ostatnio modny, na topie zw\u0142aszcza w\u015br\u00f3d fan\u00f3w kina superbohaterskiego. Josh jest \u015bwiadomy, \u017ce nie mo\u017ce samodzielnie stworzy\u0107 lekarstwa na chorob\u0119 ukochanej, ale mo\u017ce wykorzysta\u0107 inne mo\u017cliwo\u015bci nauki. W \u015bwiecie przedstawionym potwierdzono, \u017ce alternatywne \u015bwiaty istniej\u0105,<\/strong> na czego dow\u00f3d mo\u017cemy znale\u017a\u0107 artyku\u0142y naukowe, zatem pojawia si\u0119 nowy pomys\u0142 na ratunek Amber. Musi istnie\u0107 uniwersum, w kt\u00f3rym kto\u015b ju\u017c wynalaz\u0142 lek. A dosta\u0107 si\u0119 do niego mo\u017cna poprzez wywo\u0142anie d\u00e9j\u00e0 vu.<\/p>\n Aby zwi\u0119kszy\u0107 swoj\u0105 efektywno\u015b\u0107, g\u0142\u00f3wny bohater korzysta z eksperymentalnej technologii pewnej korporacji \u2013 nanobot\u00f3w.<\/strong> Jednak jak to z korporacjami bywa, nie wszystko idzie jak po ma\u015ble i Joshua szybko do\u015bwiadcza okropnych efekt\u00f3w ubocznych, w tym regularnych utrat przytomno\u015bci. Ale wyposa\u017ceni w mo\u017cliwo\u015b\u0107 eksplorowania alternatyw, podr\u00f3\u017cujemy z neurologiem po jego wspomnieniach i zbieramy najistotniejsze chwile, aby dotrze\u0107 do rozwi\u0105zania. Jednocze\u015bnie poznajemy intryg\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z korporacj\u0105, jak r\u00f3wnie\u017c po prostu ogl\u0105damy \u017cycie bohatera.<\/p>\n\n\n \u201eTera\u017aniejszo\u015bci\u0105\u201d mo\u017cemy nazwa\u0107 rok 2045, do kt\u00f3rego bohater regularnie wraca, aby rozwiesi\u0107 na \u015bcianie salonu zdobyte wskaz\u00f3wki. To tam najbardziej do\u015bwiadczamy pok\u0142osia jego zachowania i szale\u0144czego d\u0105\u017cenia do zdobycia leku. W za\u015bmieconym mieszkaniu o bia\u0142ych \u015bcianach potykamy si\u0119 o butelki. Na drzwiach wej\u015bciowych wy\u015bwietla si\u0119 temperatura na zewn\u0105trz, zanieczyszczenie powietrza i wska\u017anik promieniowania UV. Wszystkie ponad norm\u0119, niebezpiecznie wysokie. Pok\u00f3j c\u00f3rki wydaje si\u0119 nietkni\u0119ty odk\u0105d si\u0119 wyprowadzi\u0142a. W \u0142azience s\u0105 dwa lustra, jedno rozbite pi\u0119\u015bci\u0105, a dooko\u0142a walaj\u0105 si\u0119 puste opakowania po lekach.<\/strong> Wanna jest czarna.<\/p>\n Wspomnienia pokazuj\u0105 r\u00f3\u017cne chwile i r\u00f3\u017cne miejsca. Skaczemy po nich nie po kolei, zbieramy informacje, kt\u00f3re pomog\u0105 nam rozwi\u0105za\u0107 jak\u0105\u015b zagadk\u0119 w ca\u0142kiem innym miejscu. Pin do telefonu, has\u0142o do komputera czy odpowiedzi do testu \u2013 wszystko da si\u0119 znale\u017a\u0107, ale trzeba umie\u0107 szuka\u0107. Ka\u017cda taka informacja prowadzi nas do dalej, pozwalaj\u0105c na poznanie i zrozumienie Josha.<\/strong> Poza czystym domem z bia\u0142\u0105 wann\u0105 i zmieniaj\u0105cym si\u0119 pokojem dorastaj\u0105cej c\u00f3rki mijamy korporacyjne korytarze, akademik, parki, bary. Przegl\u0105damy najbardziej prozaiczne chwile \u017cycia, kt\u00f3re doprowadzi\u0142y do momentu, w kt\u00f3rym teraz si\u0119 znale\u017ali\u015bmy.<\/p>\n\n\n Pisz\u0105c t\u0119 recenzj\u0119, bardzo si\u0119 wczu\u0142am w zapadanie si\u0119 w szale\u0144stwo i obsesj\u0119 w The Gap<\/em>, sam Josh to bohater niezwykle tragiczny. Nie chc\u0119 zdradza\u0107, jak si\u0119 ko\u0144czy ta opowie\u015b\u0107, zdecydowanie warto sprawdzi\u0107 to samodzielnie i poczu\u0107 ten niepok\u00f3j zwi\u0105zany z k\u0142\u00f3tni\u0105 z samym sob\u0105. Po przej\u015bciu tej gry musia\u0142am j\u0105 przetrawi\u0107,<\/strong> \u017ceby dobrze do mnie dotar\u0142o to, co zobaczy\u0142am i jak wymowny, przykry by\u0142 to obraz. Wi\u0119c gdy ju\u017c rozpoczniecie swoj\u0105 przygod\u0119 z Joshem, zwr\u00f3\u0107cie uwag\u0119 na czerwone napisy na drzwiach.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/the-gap-7-800x450.jpg\")
Choroba Huntingtona<\/h3>\n
![\"\"](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/the-gap-2-800x450.jpg\")
Nanoboty w s\u0142u\u017cbie alternatywnych \u015bwiat\u00f3w<\/h3>\n
![\"\"](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/the-gap-1-800x450.jpg\")
Sterylne pokoje<\/h3>\n
![\"\"](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/the-gap-6-800x450.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/the-gap-4-800x450.jpg\")
Quid pro quo. The Gap \u2013 finalne wra\u017cenia<\/h3>\n