Kosmiczna tragedia<\/b><\/h3>\n
Ziemia zosta\u0142a mocno przeorana, zniszczona, wyeksploatowana i sta\u0142a si\u0119 miejscem \u015brednio zdatnym do \u017cycia. Po wyczerpaniu surowc\u00f3w ludzko\u015b\u0107 stan\u0119\u0142a na kraw\u0119dzi zag\u0142ady, ale pojawi\u0142a si\u0119 nadzieja.<\/strong> Na Ksi\u0119\u017cycu uda\u0142o si\u0119 znale\u017a\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142o energii, kt\u00f3rego wystarczy, aby zapewni\u0107 Ziemi jeszcze troch\u0119 czasu, a przy tym nie doprowadzi\u0107 do \u015bmierci wszystkich jej mieszka\u0144c\u00f3w. Niestety, pewnego dnia kontakt z ksi\u0119\u017cycowymi stacjami si\u0119 urwa\u0142, zabrak\u0142o pr\u0105du, a burze piaskowe na powierzchni naszej planety zacz\u0119\u0142y dawa\u0107 si\u0119 we znaki.<\/span><\/p>\n Kosmiczna organizacja WSA postanawia resztkami dost\u0119pnych zasob\u00f3w wys\u0142a\u0107 na Ksi\u0119\u017cyc jednego astronaut\u0119. Ma on naprawi\u0107 sytuacj\u0119, w tym ponownie zapewni\u0107 przekaz energii. Wtedy wchodzimy my, cali na bia\u0142o, bo astronauci maj\u0105 bia\u0142e kostiumy.<\/strong> Z jakiego\u015b powodu lecimy tam ca\u0142kiem sami, z jak\u0105\u015b kole\u017cank\u0105 na s\u0142uchawce. Ale ona i tak za wiele nie b\u0119dzie z nami rozmawia\u0142a, bo ostatecznie musimy straci\u0107 zasi\u0119g, \u017ceby jak najlepiej odczu\u0107 pustk\u0119 kosmosu.<\/span><\/p>\n\n\n Nasz naturalny satelita jest pi\u0119kny, \u015bwietnie wyrenderowany, o\u015bwietlony i zwiedzanie go to czysta przyjemno\u015b\u0107. Ta gra wygl\u0105da naprawd\u0119 dobrze i wiele uj\u0119\u0107 budzi zachwyt. Zar\u00f3wno chodzenie po stacjach, jak i je\u017cd\u017cenie \u0142azikiem po powierzchni Ksi\u0119\u017cyca jest bardzo klimatyczne i czasami warto przystan\u0105\u0107, \u017ceby podziwia\u0107 widoki.<\/strong> Chyba, \u017ce akurat ko\u0144czy si\u0119 nam tlen, to wtedy lepiej nie. W ka\u017cdej innej chwili produkcja jest kopalni\u0105 pi\u0119knych, estetycznych screenshot\u00f3w, kt\u00f3re spokojnie mo\u017cna wrzuca\u0107 na swojego kosmicznego Pinteresta.\u00a0<\/span><\/p>\n Przez niedawne ogrywanie <\/span>The Invincible<\/i> (recenzja)<\/strong><\/span><\/a> i <\/span>Mass Effecta<\/i> (recenzja)<\/a><\/span><\/strong> czu\u0142am, \u017ce mam do czynienia z podobnymi produkcjami. To nie jest oczywi\u015bcie wada, bo obie te gry s\u0105 \u015bwietne, a por\u00f3wnanie do nich jako godnego konkurenta moim zdaniem du\u017co znaczy. Ka\u017cda wyprawa naszym pojazdem przypomina\u0142a mi podr\u00f3\u017ce po Ksi\u0119\u017cycu w Mako. Nie by\u0142y one jednak a\u017c tak m\u0119cz\u0105ce, bo \u0142azik w <\/span>Deliver Us the Moon <\/span><\/i>prowadzi si\u0119 akceptowalnie i nie irytuje nas w ka\u017cdej sekundzie rozgrywki.<\/span><\/p>\n\n\n Wspomnia\u0142am o <\/span>The Invincible <\/span><\/i>r\u00f3wnie\u017c nie bez powodu, poniewa\u017c spos\u00f3b prowadzenia rozgrywki i narracji jest tu podobny. Powoli zwiedzamy przedstawiony nam \u015bwiat, wykonuj\u0105c po drodze do\u015b\u0107 proste zagadki \u015brodowiskowe i s\u0142uchaj\u0105c zapisk\u00f3w rozm\u00f3w tych, kt\u00f3rzy byli przed nami. <\/span>Deliver Us the Moon<\/i><\/strong> r\u00f3\u017cni to, \u017ce rozgrywka jest o wiele cichsza, a g\u0142\u00f3wny bohater jest bardzo osamotnion\u0105 postaci\u0105.<\/strong> Musi mie\u0107 naprawd\u0119 wielk\u0105 wiar\u0119 w to, co robi, skoro brnie do przodu mimo wszystkich przeciwno\u015bci, a jest ich sporo.<\/span><\/p>\n Na stacjach nie ma \u017cywej duszy, dowodami na to, \u017ce kto\u015b tu by\u0142, s\u0105 przer\u00f3\u017cne zapiski, maile i porozrzucane przedmioty.<\/strong> Z czasem znajdujemy sond\u0119 ASE. Staje si\u0119 naszym jedynym towarzyszem i mo\u017ce odtwarza\u0107 nagrane przez siebie rozmowy, je\u017celi trafimy do miejsca, gdzie si\u0119 odby\u0142y. W\u0142a\u015bciwie tylko dzi\u0119ki niej mamy jakiekolwiek poj\u0119cie, co si\u0119 wydarzy\u0142o i co nale\u017cy zrobi\u0107, \u017ceby zapobiec tragedii.<\/span><\/p>\n W toku rozgrywki poznajemy perspektywy kilku bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy maj\u0105 swoje w\u0142asne motywacje, bardziej prawe lub nie, dzi\u0119ki czemu poznajemy histori\u0119 od r\u00f3\u017cnych stron. Przyznam jednak, \u017ce mam wra\u017cenie, \u017ce w\u0105tek jednego bohatera zosta\u0142 niedomkni\u0119ty. W sumie nie wiem, co si\u0119 z nim ostatecznie sta\u0142o, co jest moim zarzutem do tej historii.<\/span><\/p>\n\n\n Gdy wyjdziemy na powierzchni\u0119 Ksi\u0119\u017cyca, zaczynamy wysoko skaka\u0107, biega\u0107 i traci\u0107 tlen, bo nasz skafander zosta\u0142 zaprojektowany w taki spos\u00f3b, \u017ceby mie\u015bci\u0107 jego zapas tylko na trzy minuty.<\/strong> Zatem pojawia si\u0119 element survivalu, w kt\u00f3rym musimy zbiera\u0107 butle z tlenem \u2013 nie jest to przesadnie trudne, nie martwcie si\u0119. Ja si\u0119 chyba ani razu nie udusi\u0142am. Niemniej musimy te butle znajdowa\u0107 na bie\u017c\u0105co, bo nie mamy \u017cadnych kieszeni.\u00a0<\/span><\/p>\n G\u0142\u00f3wn\u0105 osi\u0105 zabawy jest chodzenie po \u015bwiecie gry, naprawianie tego, co nie dzia\u0142a i wykonywanie zagadek \u015brodowiskowych. Zagadki s\u0105 niby \u0142atwe, ale mam wra\u017cenie, \u017ce <\/span>Deliver Us the Moon <\/span><\/i>nie daje do ko\u0144ca zna\u0107, co mamy zrobi\u0107. Momentami r\u00f3wnie\u017c przedmioty, z kt\u00f3rymi mamy wej\u015b\u0107 w interakcj\u0119, nie pod\u015bwietlaj\u0105 si\u0119, gdy pr\u00f3bujemy ich dotkn\u0105\u0107, przez co nie mo\u017cemy ich ruszy\u0107 i tak stoimy w miejscu. W takich sytuacjach najlepiej by\u0142o mi zresetowa\u0107 gr\u0119.<\/span><\/p>\n Wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u0142amig\u0142\u00f3wek wymaga od nas sprytnego przenoszenia ogniw energetycznych, \u017ceby zasili\u0107 jak\u0105\u015b cz\u0119\u015b\u0107 kompleksu albo latania sond\u0105 (mo\u017cemy przej\u0105\u0107 nad ni\u0105 kontrol\u0119) w celu przej\u015bcia do niedost\u0119pnego dla cz\u0142owieka miejsca. Zdarzaj\u0105 si\u0119 te\u017c sytuacje, gdy astronauta musi u\u017cy\u0107 palnika,<\/strong> kt\u00f3ry trzyma w r\u0119kawie i otworzy\u0107 bardzo tajne przej\u015bcie lub zamkni\u0119ty pojemnik.\u00a0<\/span><\/p>\n Ostatecznie jednak nasz bohater jest ca\u0142kowicie bezbronny, wi\u0119c musimy o niego dba\u0107. Podczas rozgrywki pojawia si\u0119 par\u0119 etap\u00f3w, w kt\u00f3rych realnie nas co\u015b mo\u017ce zaatakowa\u0107. Wtedy musimy stawia\u0107 na ukrywanie si\u0119 i omijanie \u017ar\u00f3de\u0142 obra\u017ce\u0144.<\/strong> Ma to sporo sensu, zwa\u017cywszy na to, jak ograniczaj\u0105cy ruchy jest skafander kosmiczny. Akcja jest powolna, momentami wr\u0119cz oci\u0119\u017ca\u0142a, ale dobrze to buduje \u015bwiat gry i nasz\u0105 lekk\u0105 bezsilno\u015b\u0107 w obliczu pot\u0119gi kosmosu.\u00a0<\/span><\/p>\n\n\n Bywa\u0142y chwile, \u017ce si\u0119 irytowa\u0142am na ten tytu\u0142, bo nie potrafi\u0142am zrozumie\u0107 jakiej\u015b zagadki, kt\u00f3ra ostatecznie by\u0142a trywialna, a ja nie zauwa\u017cy\u0142am od razu, jak j\u0105 zrobi\u0107. Chwilami brakuje tu intuicyjno\u015bci, gdzie i\u015b\u0107 i co robi\u0107. Jednak przygoda jest na tyle kr\u00f3tka i skondensowana, \u017ce nie okaza\u0142o si\u0119 to bardzo irytuj\u0105ce. Poza tym sama historia jest zdecydowanie warta poznania, a widoki? Och, te widoki s\u0105 niesamowite!<\/strong> Je\u017celi lubicie science fiction albo kosmos, to definitywnie jest tytu\u0142 dla Was.<\/span><\/p>\n![\"Stacja](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Deliver-Us-The-Moon-recenzja-6-800x450.jpg\")
Ksi\u0119\u017cyc, jaki jest, ka\u017cdy widzi<\/b><\/h3>\n
![\"\u0141azik](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Deliver-Us-The-Moon-recenzja-3-1-800x450.jpg\")
Opowie\u015b\u0107 o upadku<\/b><\/h3>\n
![\"\"](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Deliver-Us-The-Moon-recenzja-2-800x450.jpg\")
Rozgrywka przy zmniejszonej grawitacji<\/b><\/h3>\n
![\"Palnik](\"https:\/\/grajmerki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/Deliver-Us-The-Moon-recenzja-4-800x450.jpg\")
Deliver Us the Moon \u2013 finalne wra\u017cenia<\/b><\/h3>\n